Dinin aslında, Hz.Peygamber ve Hülefa-i Raşidin zamanındaki ilk şeklinde bulunmadığı halde dine sokulan, sonradan bilhassa, itikad ve ibadetlere yapılan ilavelere ‘Bid’at’ denir. Bu çeşit eklentiler ve yamalar zamanla, dinin asliyetini değiştirdiği ve özünü bozduğu için şiddetle menedilmiştir. Din temelden naklidir, kökü ise rivayete dayanır. Dini sahabe Hz.Peygamberlerden ; O Hz.Cebrailden o da Hz.Allah’tan naki ve rivayet etmiştir. Bunda aklın ve fikrin bir tesiri yoktur. Bu bakımdan bidatlardan muhafaza edilmeyen din, esas özelliğini taşıyan bidatlar nisbetinde kaybeder. Museviliğin ve İseviliğin tahrifata uğraşmasnın başta gelen sebebi, bu dinlere sokulan bidatlardır. Vahye dayanan din müessesine insan aklının ve mantığının karıştırılması dini din olmaktan çıkarmaya kafi gelmektedir. Din üzerine yapılan yorumlar, bir de şahsi görüşlere, indi kanaatlara ve keyfi değerlendirmelere dayanırsa bu taktirde dinin ne hale geleceğini tahmin etmek zor olmasa gerektir. Bu itibarla dinin itikat ve ibadet kısmına kesinlikle keyfi yorumlar karıştırmamak ve yapılan açıklamalarda da son derece dikkatli olmak gerekmektedir.
Bu yazı 14029 kez okundu.
bir konu 
