O; Putperestlerin, peygamber efendimizi öldürmek istedikleri o hicret gecesinde, canını ortaya koyarak Resûlullâh’ın yatağına yatan, hem Mekke’de ve hem de Medîne’ye hicret gerçekleştikten sonra ashâb ® arasındaki kardeşlik (musâhiplik) eşleşmesinde Hz. Peygambere kardeş olan, Resûlullâh’ın (s.a.a) hayatta olduğu dönemde yapılan savaşların çoğunda Allâh’ın izni ile Müslüman’ların muzaffer olmalarında olağanüstü emekleri geçen ve hakkında kudsî hadîs ile; “Lâ fetâ illâ Ali, Lâ seyfe illâ zülfikâr-Ali’den yiğit er Zülfikâr’dan üstün kılıç yoktur.” buyrulan, hendek savaşında Müslüman’larda korku ve gevşekliğin hâkim olduğu bir sırada, kimsenin karşısına çıkmaya cesâret edemediği elebaşı bir müşrîki, dillere destan kılıç darbesi ile cehenneme yuvarlayarak, Hz Peygamber (s.a.v) efendimiz ; “Ali’nin bu kılıç darbesi diğer bütün insanlar ve cinlerin ibâdetlerinden daha üstündür/faziletlidir.” kelâm-ı şerîflerine mazhâr olan… kimsedir.

Ehl-i Beyt’in anlayışı ve yoluna göre, İmâm Ali (as), ilâhî emir gereği Hazreti Resûlullâh’ın (s.a.v.)  efendimiz hak halifeleri olan Oniki masum İmâm’ın ilkidir. Resûlullâh, İslâm davetini teblîğe başladığı günden itibaren, çeşitli münâsebetlerle, Hz. Ali’nin bu ilâhî hilâfet makâmının sâhibi olduğunu açıklamıştır. Özellikle de “Ğadir-i Hum” denilen mevkide vedâ haccı dönüşünde Hazreti Ali’yi hilâfet-İmâmet-Velâyet makâmına ilâhî bir emirle atamışlar, sahâbeden bir çok ileri gelenler de orada Hz. Ali’yi bu makâma atanmalarından dolayı tebrîk etmiş, kutlamışlardır. Ehl-i Beyt mektebinde bu münâsebetle “Ğadir-i Hum” olayının cereyân ettiği 18 Zilhicce günü “Ğadîr-i Hum bayramı” olarak kutlanır ki, bu günde, günün önemini belirten konuşmalar yapılır, İmâm’ın (a.s) kişiliği, hayâtı, mücâdelesi hakkında bilgiler verilir, ümmete, örnek bir “İnsan-ı Kâmil”  tanıtılmaya çalışılır.[39]

Ancak; Gönüllerin sultanı  Yüce Allah’ın sevgilisi Resûlullâh’ın vefâtından sonra bazı sebeplerden ötürü ilk üç halîfe  döneminde İmâm-ı Ali’nin zâhirî hilâfeti gerçekleşmemiştir. Üçüncü Halîfe’den sonra Müslüman’larca halîfelik makâmına getirilen İmâm (as), kendisinden önceki halîfelerin atamış oldukları bir çok vâli ve devlet görevlilerini bulundukları makâma layık görmediğinden, onları azledip, yerlerine lâyık gördüğü kimseleri tayîn etti. Bu dönemde, çeşitli nedenlerden ötürü oluşan iç muhâlefet netîcesinde, İmâm (as), Cemel, Sıffin ve Nehrevan savaşlarını yapmak zorunda kaldı.

Hz. Ali, her zaman hakkı, adâleti, Allâh’ın şerîatını icrâ ediyor, mazlûmlara yardımcı, dost, zâlimlere ise düşmân idi. O’nun adâlet anlayışında, hiç kimse için bir ayrıcalık söz konusu olmayıp, Hakk’a âşık, adâlet timsâli bir zât idi.

İmâm Ali; ilimde ashâbın ® arasında en bilgini idi. Resûlullâh (s.a.v) efendimiz ; “Ben ilmin şehriyim, Ali’de onun kapısıdır, şehre girmek isteyen kapıdan gelsin.”[40] buyurarak, Hz. Ali’nin bu derin ilmini beyân etmişlerdir.

“NEHCÜ’L BELÂĞA” kitâbı da, ilim deryâsı olan İmâm’ın (as), hutbe, mektûp, öğüt ve nasîhatlerinden bir kısmını içeren kıymetlibir eserdir.

İmâm Ali, bir sabah namâzı esnâsında dâhilî hâinlerden İbn-i Mülcem (l.a.) tarafından bir kılıç-hançer darbesi ile vurulmuş ve aldığı yaralar neticesinde şehâdet şerbetini içmiştir.[41]

Selâm sana, Ey ilim şehrinin kapısı!

Selâm sana, Ey Resûlullâh (s.a.v) Efendimizin kardeşi!

Selâm sana, Ey müminlerin velîsi

Selâm sana, Ey hakkında; “Ali’ye söven bana sövmüştür, bana söven de Allâh’a sövmüş olur.”, “Ali ile savaşan benimle savaşmıştır, benimle savaşan da Allâh ile savaşmış gibi olur.”, Ey Ali! Ben Kur’ân’ın tenzîli için savaştım, sen de te’vîli için savaşacaksın.”, “Ali’yi sevmek îmândan, O’na buğzetmek ise münâfıklıktandır…” buyrulan İslâm Askeri!

Selâm sana, Ey Hizbullâh’ın İmâmı!

Hz. İmâm Ali (as) buyuruyor; “İyilerle kötüler senin yanında aynı değerde olmasın. Çünkü, bu iyileri iyilik yapmaktan soğutur, kötüleri de kötülük yapmak da cüretli kılar.”[42]

“Son veda haccı idi peygamber efendimizin

Onsekizinci günü Zilhicce’nin.

Çıktı yüksek bir yere ol Mustafâ,

Yanına aldı Ali’yi, bâsafâ.

Dinleyiniz ey garib ümmetlerim,

Anlatayım size vasiyetlerim.

Aranızdan ayrılığım çok yakın,

Hak yoldan çıkmayın, aman, sakın.

Bana îmânı olanlar, dinleyin,

Allâh’ın fermânını siz belleyin.

İki muhkem şey bırakırım size,

Haşr’e dek rehber olur bunlar size.

Birisi, Allâh’ın Kur’ân’ıdır,

Diğeri, Ehl-i Beyt’in irfânıdır.

İşte aldım ben Ali’yi yanıma,

Son sözü tekrarlarım ihvânıma.

Canla, başla siz Ali’ye sarılın,

Böylelikle Hak yoluna doğrulun.

Ben, kimin mevlâsı olduysam heman,

Ali’de mevlâsıdır, onun her zaman.

Kim beni severse, sever Ali’yi,

Ayrı bilmez, Peygamberle, velîyi.

Kim, Ali’ye düşman olursa heman,

O, benim de düşmanımdır her zaman.

Sonra dedi, ol Muhammed Mustafâ, (s.a.v)

Ey ashâbım eyleyin ahde vefâ.

Sonra kaldırdı elini Fahr-ı Cihân,

Dedi: Yâ Rab! Şâhit ol sen de hemân.

Allâh’ım sen de sev Ali’yi seveni,

Sen de sevme Ali’yi sevmeyeni.

Düşman ol! sen de Ali’nin düşmanına,

Yardım eyle! Ali’nin yârânına.

Her kim Ali’den kaçarsa ey Hüdâ!,

O’nu benden dâima eyle cüdâ.

Kim hakâret eylese bu Ali’ye,

Ya, husûmet eylese ol velîye.[43]

Sen iki cihânda onu kıl hakir,

Bu duâmı müstecâb et yâ Kadîr!

İşitince hep sahâbe bu sözü,

Vecde geldi, güldü hepsinin yüzü.”[44]

İmâm Ali İslâm’ın onurudur.

KARDEŞİMİZE SEVGİLERLE  PAYLAŞIMIN İÇİN RABBİM SENDEN RAZI OLSUN.

 Gönlü Güzel Kardeşim Dilek,  Yaşadığın Bu hikayeyi Bizlerle Paylaştığı için Gönülden Sevgilerimle.

İnanmak Üç Türlü Olur:

1 - Duymadığı, işitmediği, düşünmediği ve de araştırmayıp cahil kaldığı için inanmayan kafirdir. Örneğin dağda yetişipte hiç bir din duymayıp putlara tapanlar işte böyledir. Bunlar ne Cehennemem ne de cennete giremiyeceklerdir. Bütün yaşayan hayvanlar gibi toprak edilip yok edileceklerdir. İslam dinini duymayan ve kafirlerin küçük yaşta ölen çocukları da böyledir. Duyup da hiç bir şekilde inanmayanlar yahut da yanlış inananlar kesinlikle affedilmeyecektir. Sonsuz azaba ducar olacaklardır.
2 - Bilipte hala inat ederek inanmamak, kafir olmakdır. Kendilerini büyük görmekten rütbe ve mevki sahibi olmayı sevip gururlanmaktan, ayıplanmaktan korkmak sebebi ile meydana gelir. Firavun ve yoldaşları da böyle inanmamışlarmıydı. Musa (a.s) mın kerametlerini, mucizelerini görmüş oldukları halde iman etmediler. Bizim gibi olan insana, bizler inanmayız dediler. Kendileri gibi bir insan olanın Peygamber olacağını reddettiler kabul etmediler. Helak oldular. Ama kendileri gibi insan olan Firavuna (haşa) tanrı ve ilah dediler. Ona taptılar. Rum imparatoru Herakliyüs da saltanatlarından, tahtından ayrılma korkusu ile, iman etmedi.
3 - İslam dinininde, imansızlık alameti kelimeleri  sözleri söyleyenler ve de işleri yapanlar, kalplerinden iman etmiş olsalar bile inandıklarını söyleseler de inanmamış olurlar. 

İşte bunlar küfre sebep olan işler ve de sözlerdir. Bazıları şunlardır :
__ Allah (c.c) Hz.’lerine yakışmayan kelimeler, sözler söylemek.
__ Melekleri basitleştirici, küçültücü sözler sarfetmek.
__ Kur’an-ı Kerim’de ismi gecen peygamberlerimizden bir tanesini bile inkar eden.
__ Kendilerine çok yardım ve iyilik yapan birilerine Peygamber (s.a.v) Efendimizden daha iyi diyenler.
__ Kumara, İçkiye, Faize helal diyenler.
__ Ahiret aleminde olacak şeylere inanmayıp alay edenler.
__ Kıyamet ve kabirdeki azaplara inanmayanlar.
__ İslami bilgilere inanmayıp bunları ve de din alimleri ulemaları aşağılamak.
__ Kafir olmayı tercih etmek veyahut da, öyle olacağım diye yemin etmek.
__ Kafir olacağını bile bile kafir olmasına sebebiyet veren bir işi bilerek yapmak.
__ İnsanlarla alay etmek, kafir olmasına neden olacak her hangi bir söz söylemek.

Sevgili müslüman alemi, kalplerde imanın eksik bozuk olması ve de islam dininin emretmediği şeyleri ibadet sanmak da büyük günahlardandır. Peygamber (s.a.s) Efendimizden ve eshabından sonra ortaya çıkan bir takım inanışlar ve ibadet sandıkları şeyler, sapıklıktan başka bişey değildir yanlıştır. Bu tip inanışlara BİDAT denir. Kalpleri ve bedeni bunlardan temizlemek şarttır. Bazı kalplerin hastalıkları olan kötü huyların ve yaptıkları işlerin hepsini terketmelidir. Ölüm kaşla göz arası kadar yakındır. Birdaha işlememek üzere tevbe edip Rabbinize dönün. Peygamber Efendimizin sözlerine kulak verin. En çok sevdiklerinizi kaybettmedinizmi bu annede olur baba da olur kardeş veya arkadaş da olur bunlardan ibret alıp zararın neresinden dönersek bizler için kardır. Kaybettiklerimiz giderken Rabbinin huzuruna, yaptıkları ibadetler ve de amellerle yüzü ak çıkıcaklar şayet bunları yapmayıp nefislerine uydularsa vay hallerine. Biz kulları Yüce Allah sadece yiyip içip gezmek yada sadece çalışmak için yaratmadı dünya aleminde fırsatımız varken Allahu Tealanın buyurmuş olduğu emirleri yerine getirelim ölüm gence yaşlıya bakmaz ben geliyorum demez muhakkaki bizlerin kapısıda çalınacaktır kardeşlerim gençken emirlere uyalım. Gelen belalara sabredelim sıkıntılara göğüs gerelim ne gelirse Hak’tandır.Peygamber Efendimizi düşünün çekmediği çile çekmediği dert kalmadı açlıktan karnına taş bağladı yinede şikayet etmedi onun ayağının tozu olamam. Eyüp Sultan Hz.’lerini düşünün bizler onun gibi olamayız ama örnek alalım ne büyük imtihanlar yaşadı ama bedeninle ama sevdiklerinle. Bizler ise en ufacık bir sıkıntıda hemen şikayet ediyoruz. Bilmezmisiniz kardeşlerim Yüce Hak sevdiğine verir imtihanı kulum bakıyim şikayet edecekmi yoksa senden gelene razıyım diyecekmi şayet şikayet etmezsek ne büyük sevapları ecirleri mertebeleri var Allahu-Teala sabredenlerden şükredenlerden etsin. AMİN

“Ey İnsanoğlu, Tevbe gibi geçerli bir yardımcınız yok. İlim gibi değerli bir ibadet yok. İhlaslı namaz gibi makbul olan bir namaz yok. Başarıya denk bir mutluluk yok. Akıldan daha üstün bir güzelik yok. Cehaletten daha kötü bir fenalık yok..
Ey İnsanlar bana ibadet için zaman ayırın ki, sizleri ihtiyaçlarınızdan kurtarıyım, evinizi bereketle bedeninize de, sıhhat vereyim. Beni anmaktan  ve bana ibadet etmekten sakın gaflete düşmeyin. Eğer gafil olursan seni sıkıntıya düşürürüm, bedenine de çeşitli dertler veririm,kalbini gam kasvetle doldururum.
Ey İnsanlar, sana verdiğim sihatle bana ibadet etme gücü kazandın. Benim verdiğim hidayetle benim farzlarımı yerine getirme gücü kazandın. Benim verdiğim rızkımla bana isyan etmeye kuvvet kazandın. Benim ihsanım içinde yoğruldun, niymetimle de güzelleştin. Ancak sen beni unuup başkalarını hatırlıyorsun ve de bana şükretmiyorsun.
“Kim gecelerini ibadet ederek, gündüzlerini de oruç tutup namaz kılarak ve bana dua ederek geçirirse, ben o, kuluma çeşit, çeşit ikramlarla ona iftar veririm. Gecenin bir yarısında kalkıp namaz kılarsa Allah katında çok şerefli bir kul olur. Kimki haram olan her şeyden sakınırsa ateşin ısısından korurum.
Ey İnsanlar, Günün başında kılınması şart olan dört rekat namazdan geri kalma ki, bende seni o, günün sonuna kadar gözeteyim. Benden başka ibadet edicek başka bir ilah yoktur. Ancak ve ancak hak varlık ben varım. Muhammed (s.a.s) benim kulumdur ve Peygamberimdir.

Hz. İbrahim yolda yürürken elinde bulunan çuvallara, evdekiler boş görüp üzülmesinler diye yoprakla doldurmuş. Bu arada uykusu gelmişİbrahim (a.s)lam eşeğini yolun bir kenarına çekmiş ve uyumaya dalmış. Biraz sonra eşek, kendi kendine evin yolunu tutmuş. İbrahim (a.s) lam uyanmış ancak eşeğinin gitmiş olduğunu farketmiş ve yürüyerek evine dönmüş. Evde kendisini kapıda karşılayan zevcesi (eşi) Sara ona getirdiği buğday’ların çok iyi cinsten olduğunu anlatmış ve de pişirdiği lezzetli ekmekleri önüne koymuş. “Halil İbrahim bereketi” sözünün burdan çıktığını söylerler.

HAZRETİ İBRAHİM :
İbrahim Aleyhisselam ALLAH (C.C) emri ile oğlı İsmail (a.s) ile zevcesi (eşi) Haceri alıp bugünkü Mekke‘nin bulunduğu yere bırakır. Küçük İsmail susamış ve ağlamaktadır.Annesi Hacer Hanım da, ona su bulmak için tam yedi kez bir Merve‘ye bİr Sefa‘ya gidip gelirse de suya rastlayamaz. Tam bütün ümidini kestiği sırada, gaipten bir ses duyar ve korkar. Bir de ne görsün? Küçük İsmail’in ayağını sürttüğü yerden bir kaynak fışkırmıştır. Annesi şaşkınlık içerisinde ve suyun biteceği korkusuyla suyu tulumuna doldurur.. İşte burası değeri İslam Dünyası için paha biçilmez  Zemzem Kuyusu‘dur ve “Hacer Anne” acele etmiştir. Zira İslamiyetin Yüce Peygamberi: “Allah Haceri bağışlasın, şayet suyu kendi halinde bırakmış olsa idi Zemzem yeryüzüne Kıyamet’e kadar akıp giden koskoca bir pınar olurdu buyurmuşlardır.
İşte Urfa’da Halilü’r Rahman Cami’sinin alt kısımında k, “Mevlid-Halil” adı verilmiş olan mağaradaki Halil İbrahim kuyusu’nun suyuna da halk “Zemzem” diyor. Halilullah Hz. İbrahim’in en önemli bir ünvanlarından biri olup “Cenabı Allah’ın dostu” demektir

Yazan Bahtiyar ERZENLİ

Rabbim bir an bile bizi nefsimize bırakma, yaşarken sana ulaşmayı bizlere nasip et. (AMİN)

Yazan : Bahtiyar ERZENLİ