İnsana tapınmak iki suretledir ;
1-İnsanı mabut edinmek,
2- Mabudu insan şeklinde itikat eylemek,
Eski kavimlerden bazıları hükümdarlarda, fevkalade iktidarları görülen büyük kahramanlarda ilahi bir kudret olduğunu farz etmiş ve bu hürmet ve tazimler gittikçe tapınma derecesine çıkarılmış ve hatta namlarına heykeller dikmişlerdir. Bu heykellerin sahiplerinin hurafelerle dolmuş olan Tarihi hallerini hayallerinde büyüte büyüte bunları insanlıktanm çıkarıp herbirisinin kudret sahibi bir ilah olduğuna kail olmuşlar ve bu suretle insan perestlik, insana tapınmak itikadı meydana gelmiştir. Hala bugün bile mesihin ülühiyetine kail bulunan ve onun resimlerine yüzlerini ve gözlerini süren insanlar vardır. İşte hep bunlar, beşeriyetin delaletlerindendir.
Mabudu insan şeklinde düşünmek Allaha insana benzeyen bir cismaniyet vermek itikadıdır. Dinler tarihini yazanlardan bazılarına göre Ruhilik devri haylı tekamül ettikten sonra bu şekillere girmiştir.
Bu yazı 11596 kez okundu.
bir konu 
