Ben kalbimi dünyanın dert duvarları arasında ezdirdim… Çok özledim sonsuz genişliğini secdelerin… Ben ruhumu zehir parmaklıklar ardında tutuklu bıraktım… Öyle çok susadım ki ilk tekbirin;dudağımdan içtiğim serinliğe… Ben bencilliğin dehlizlerinde ümitsizce dolandım…dolandım…dolandım… Öyle çok hasretimki bir rukün kavsinde Belimi...